Hrakningasaga

Árið 1856 lögðum við 4ir upp á sunnudaginn í miðgóu suður Eyfirðinga... suður í Hreppa og Biskupst. til að kaupa hunda því hér höfðu gengið hundapestir og flestir hundar drepist. Fyrsta daginn héldum við suður í syðri Polla í góðu veðri og björtu. Þar settumst við að á ásunum vestan við Polla og lágum þar á mel um nóttina í norðan rennings hríð. Næsta morgun var bjart veður og þá héldum við af stað og vestur fyrir jökulinn og þegar við komum á Lambahraunsbrúnina þá þóttist Sigurður sál. sjá í Bláfellshálsinn og í Lambabrekkum skildum við eftir nokkuð af nesti okkar því við héldum að við mundum komast alla leið suður á svo sem 2 dögum ef allt gengi vel. En þegar leið á daginn þá fór að dimma að með hríð og gerði stórhríð undir kvöldið ...

„... að lokum náðum við til byggða og komum þar að bæ sem Upp-Hólar eru nefndir og var það síðla dags. Þegar við komum þar heim komu þar út 3 karlmenn og eins og títt er spurðu þeir okkur til nafns og hvaðan við værum, og var að sjá svo sem þeim hnykkti við er þeir heyrðu að einn okkar hét Randver og var frá Jökli og var Sig. djarfmæltur eins og ferðamanna er siður og sagði frá hvernig var ástatt fyrir okkur, að við værum búnir að vera matarlausir í 2