Brimflóðið mikla á Stokkseyri 1967

Föstudaginn 17. mars 1967 gerði slíkt foráttubrim við suðurströndina að annað eins hafði ekki sést í áratugi. Brimið var tilsýndar sem hvítur veggur, margra metra hár og hvergi glufu að finna. Stokkseyrarbátar fjórir lágu við bryggju, Hólmsteinn, Hásteinn, Fróði og Bjarni Ólafsson. Þeir voru 32 til 50 tonn að stærð. Smástreymt var og ekki hásjávað en ólögin fylgdu hvert öðru enda höfnin fyrir opnu hafi. Þegar heimamenn komu á vettvang á sjötta tímanum um morguninn gengu óbrotnir stórsjóir yfir bryggjuna sem var í kafi og Fróði þegar sokkinn og laskaður, enda mikið brotinn.

Með harðfylgi tókst mönnum að komast um borð í Hástein og Hólmstein en þegar reynd var uppganga í Bjarna slóst stefni hans upp á bryggjuna og urðu menn frá að hverfa. Skipti engum togum að báturinn slitnaði frá og rak upp í fjöru við kirkjugarðinn.

Tómas Karlsson vélstjóri var sá eini sem tókst að komast um borð í Hólmstein og sigla frá bryggju. Fljótlega syrti í álinn því vélin drap á sér. Ástæðan var fljótandi þari sem hafði stíflað sigti í kælikerfinu. Tómas kallaði á félaga sína á Hásteini og fór að lagfæra stífluna. Á meðan rak bátinn stjórnlausan að landi. Þrír sjómenn voru um borð í Hásteini og komu óðara til aðstoðar. Það stóð heima að þegar Tómas hafði lokið við að hreinsa stífluna og koma vélinni í gang tókst Karli Zóphóníassyni skipstjóra á Bjarna að stökkva frá Hásteini um borð í Hólmstein og stýra frá landi en engu mátti muna að báturinn strandaði.

Þannig tókst að bjarga helmingi bátanna á Stokkseyri. Bjarni Ólafsson var síðar gerður sjófær á ný en allir þrír bátarnir urðu að fara í slipp til viðgerðar. Fróði var dæmdur ónýtur og tveir bátar teknir á leigu til vertíðarloka í stað hans og Bjarna. Tómas Jónsson lögregluþjónn á Selfossi tók meðfylgjandi myndir síðar um daginn en þá var veðri tekið að slota og ekki líkt því eins ægilegt og um morguninn.

Jón M. Ívarsson tók saman texta